Nieuws

​Sue McCauley | Een bezige bij met een angel vol avontuur

Sue McCauley, in de Doarpstún van Snakkerburen gefotografeerd door Ruben van Vliet.

Delen

​Sue McCauley | Een bezige bij met een angel vol avontuur

LEEUWARDEN – Kunstenaar, producent, radio- en televisiemaker, journalist en wereldreiziger. Sue McCauley is een heleboel. De Australische (Sydney, 1955) is sinds een jaar of drie nauw betrokken bij Leeuwarden-Fryslân 2018. Eerst als aanjager, tegenwoordig als artistiek leider van een project.

McCauley weet nog precies wanneer de stichting Leeuwarden-Fryslân 2018 haar voor de eerste keer belde. ,,Ik zat in een privévliegtuig nota bene. Ik had net gehoord dat we verloren hadden.” Dat was op 3 september 2012. Mattijs Maussen, destijds internationaal adviseur

Sue McCauley leidde als artistiek directeur namelijk het bid van Sonderborg. De Deense stad was lang in de race om de Culturele Hoofdstad van Europa in 2017 te worden, maar legde het uiteindelijk af tegen Aarhus. Maar de naam van Sonderborg, dat volgens veel insiders een dijk van een titelrace leidde, was gevestigd. McCauley: ,,Het voelde vreemd, zo hoog in de lucht. Ik vloog met onze hoofdsponsor mee en de sfeer aan boord was natuurlijk gelaten.”

Rugzak vol ervaring

Maar toen ze het telefoontje uit Friesland kreeg, met de vraag of ze de artistieke regie binnen het Leeuwarder bid wilde voeren, twijfelde ze niet. ,,Het was onwerkelijk. We hadden net verloren en nu werd ik gevraagd om opnieuw aan een wedstrijd mee te doen. Maar ik was natuurlijk ook vereerd en antwoordde onmiddellijk ja.”

Dat ja hield een heleboel in. Ze maakte kennis met de rest van het team, dat toen uit slechts een handvol personen bestond, en ging vrijwel onmiddellijk aan het werk. Haar collega’s waren gelouterde bestuurders, stuk voor stuk bepakt met een rugzak vol ervaring.

In Leeuwarden vormde ze een tandem met Rudi Wester, nadat ze eerst met haar man Michael in een woonboot aan de Emmakade had gewoond. ,,Dat beviel uitstekend, maar het was te klein voor mijn lange man.”

Het Leeuwarden 2018-huis

,,We verhuisden naar een groot huis aan de Vredeman de Vriesstraat. Het was eigenlijk te groot voor ons en het gebeurde regelmatig dat er gasten, zoals nieuwe beoogde collega’s bleven logeren. Rudi Wester bleef heel vaak logeren. Het huis was onze kantoor en werd dat ook voor anderen.” Het huis werd door de organisatie gehuurd en werd al gauw bestempeld als het Leeuwarden-2018 huis. ,,Veel goedkoper dan een duur hotel.”

Vanuit de woning werd veel geschreven aan het bidbook. Sue McCauley, die in 2008 op latere leeftijd haar doctoraal in creatieve media haalde, richtte zich op de creatieve kant van het juryboek. Ze las en herschreef zo nodig de teksten in het bidbook. Ze stond bovendien aan de basis van een groot aantal projecten. ,,Het was mooi en hard werken dat soms tot diep in de nacht doorging.”

Radio maken in Johannesburg

Ze was al wel het een en ander gewend. Halverwege de jaren negentig hielp ze mee aan de opbouw van een radiostation in Zuid-Afrika. Ze volgde in Johannesburg van dichtbij en nauwgezet de metamorfose van het land dat tot diep in de jaren tachtig met de pijn van de apartheid had geleefd. In 1990 – het jaar dat de discriminatiewetten werden afgeschaft - kwam Nelson Mandela vrij, vier jaar later werd hij president. Het was een fascinerende tijd, stelt Sue McCauley vast. Onafhankelijke radio en televisie waren tot dan vooral mooie, maar vooral loze begrippen. Aan haar de schone taak om dat droombeeld om te zetten in concrete projecten.

Ze reisde het hele land door en ontmoette tientallen – vooral - jongeren. Veelal studenten die stonden te trappelen om het journalistieke vuur in hen te laten ontbranden. Sue McCauley, in haar thuisland gepokt en gemazeld journalist in dienst van de Australian Broadcasting Corporation (ABC Radio), leerde haar Zuid-Afrikaanse protegees het vak van radiomaker. Ze adviseerde hen op het gebied van het aanvragen van vergunningen en het beheren van organisatiestructuren. ,,Feitelijk alle facetten die erbij horen om een radiostation te runnen.”

Dat ze het avontuur niet schuwt (,,als kind wist ik al dat ik de wereld wilde zien. Daarvan was ik overtuigd”) blijkt wel uit een vluchtige blik op haar cv. Ze werkte in Cambodja waar ze – na een uitvoerige duik in de plaatselijke kunstscène - werd ingehuurd om een regionaal netwerk van kunstenaars en producenten op te tuigen. In de Ierse hoofdstad Dublin werkte ze samen met het Arthouse Multimedia Centrum voor de Kunsten en weer in eigen land produceerde ze het St. Kilda Film Festival.

Assistent van de Kerstman

Veel opmerkelijker was vervolgens weer haar bijdrage aan multimedia-projecten in Antarctica (!) en India. Haar echtgenoot en zoon zijn het wel gewend, dat ze er regelmatig tussenuit piept. ,,Haha. Ze houden zelf gelukkig ook van het avontuur.” Haar man is kunstenaar en muzikant in een experimentele punkband, terwijl hun zoon momenteel in het uiterste noorden van Finland resideert. ,,Hij verdient zijn geld, het is geen grap, als assistent van de Kerstman. Hij is momenteel elf in een soort vakantiepark in Lapland.”

In dienst van Leeuwarden-Fryslân 2018 koppelde ze haar knowhow aan verschillende bidbook-projecten. Ze stond met anderen aan de wieg van Lost in the Green House, Embassy for Water, Farm of the World, Museum of Love en Silence of the Bees. Op 6 september 2013 – Sue McCauly was op dat moment al weer thuis in Melbourne – werd de nominatie van Leeuwarden-Fryslân 2018 verzilverd. ,,Het was midden in de nacht dat ik dàt nieuws te horen kreeg. We zijn het meteen gaan vieren in een café in de stad.”

Kort daarna werd ze opnieuw door de stichting Leeuwarden-Fryslân 2018 benaderd. Sue werd projectleider van Silence of the Bees, haar geesteskind, want ze is de bedenker van het project. Ze is niet meer zo frequent in Leeuwarden, maar woonde eind april in De Blokhuispoort wel de eerste bijeenkomst van Silence of the Bees bij.

Het project behelst onder meer samenwerkingsverbanden tussen kunstenaars en onderzoekscentra en moet resulteren in exposities, kunstwerken en een Europees muziek- en dansfestival. Ook staat een reizend muziek- en kunstfestival - The Spring Fever Experience - op het programma. ,,Ons project vraagt aandacht voor de bijensterfte die in Friesland en Malta onverklaarbaar groot is. Zonder bijen geen leven.”