Nieuws

Programmanieuws | Over de bakker die liever drummer wilde worden

Gijs Coehoorn, met op de achtergrond Cultuur Kwartier Sneek. Foto Simon van der Woude.

Delen

Programmanieuws | Over de bakker die liever drummer wilde worden

SNEEK - Voor veel Friezen is 2018 al begonnen. Zij werken mee aan de evenementen en projecten die, in aanloop naar het Culturele-Hoofdstadjaar, in de steigers staan. Wie zijn deze mensen? Wat drijft ze en waarom doen ze eigenlijk mee? Ze komen voortaan regelmatig aan het woord. Deze keer: Gijs Coehoorn (1962) uit Lemmer. Als beheerder van Cultuur Kwartier Sneek is hij betrokken bij de internationale muziekmanifestatie At the Watergate. ,,Ik ben dan net als nu een soort Manus van alles.”

Gijs Coehoorn was voorbestemd om bakker te worden. In het familiebedrijf van zijn moeders kant. Maar Gijs wilde muzikant worden. Liever drumstokken dan de deegroller. De geboren en getogen Lemster was veertien jaar toen hij van zijn vader een tweedehands drumstel kreeg: gekocht van een jongen uit Bantega. De aanblik van de fonkelende drumkit met opvallend geel gekleurde parelmoercilinders bezorgde hem vlinders die nooit meer wegvlogen. ,,Ik was altijd en overal op aan het tikken.”

Gijs (1962) nam les bij de bekende Sneker muziekleraar Henk Waterlander (,,hij ging dit jaar met pensioen”) en ervoer een geweldig geluk, trommelend op zijn Duitse Sonor in het slaapkamertje, dat sinds het vertrek van zijn oudere broer helemaal voor hem alleen was. ,,Ik was altijd een stille jongen geweest. De drang op het podium te staan was er eigenlijk niet. Een drummer schikt zich in zijn rol op de achtergrond. Daar is het veilig.”

Krakkemikkige eend

Het instrument bracht hem veel. In een krot van een eend doorkruisten hij en zijn makkers het Engeland en Schotland van begin jaren tachtig. ,,We speelden in pubs en genoten van de mystiek van de Schotse Hooglanden. En wat een lieve mensen trof ik daar. Ik bezoek nog regelmatig de highlandgames. Ge-wel-dig!” Op de terugreis naar Nederland werd de krakkemikkige Deux Cheveaux door de total loss verklaard. Een apk-keurmerk was er toen nog niet.

Naarmate de muzikale jaren vorderden, nam de carrière van Gijs een behoorlijke vaart. Hij had talent. Met zijn eerste bandje Daylight – hij was twintig jaar en ten opzichte van de oudere bandleden ,,een onzekere magere babyface” - speelde Gijs een jaar of acht top-40-muziek. ,,Ik combineerde het werk als bakker in het begin met de muziek, maar dat was niet vol te houden.’’

Arie Ribbens en Lee Towers

Bovendien nam zijn muzikale loopbaan een vlucht toen Gijs werd opgepikt door Avenue. De band deed mee aan Veronica’s Sterrenjacht en won. ,,Een soort voorloper van Holland’s Got Talent.” Avenue was plotseling regelmatig op televisie te zien. Een landelijke doorbraak bleef uit. ,,We werkten er hard genoeg voor, maar een hit scoorden we jammer genoeg niet.” De band hield er wel een tour naar Singapore aan over.

Gijs werd sessiemuzikant, onder meer ook bij de High Five Showband, en begeleidde artiesten als Arie Ribbens, Conny Vink, the Blue Diamonds en later Lee Towers (,,een ontzettend warme en sociale man”), Marco Borsato en René Froger. Het was een toptijd, herinnert Gijs zich: ,,We gingen het hele land door en speelden soms vier keer per week.” Er werden albums opgenomen in de Bullet Sound Studio’s van Willem ‘Joost den Draaijer’ van Kooten. Zijn verdiensten bedroegen gemiddeld drieduizend gulden per maand.

Polderrock-‘n-roller

Niet gehinderd door kinderen of een vrouw laafde Gijs zich aan het muzikantenbestaan. Rock-‘n-roll in de polder, waarbij het seks- en drugsgehalte tot een beschaafd minimum werd beperkt. ,,De aandacht van de meisjes nam toe en dat was leuk. Maar ik benaderde het vak serieus. Nog steeds.” Tegenwoordig drumt hij in Groovejets. Disco en vette soul, voor al uw feesten en partijen en ook in te huren voor het doen van een live-pubquiz.

Tot Gijs Coehoorn acht jaar geleden beheerder werd in Cultuur Kwartier Sneek deed hij van alles. Hij was jarenlang internationaal vrachtwagenchauffeur, bekleedde tal van functies in restaurants, probeerde tevergeefs duiker bij de marine te worden en bevoorraadde de catering voor vliegtuigen op luchthaven Schiphol.

Eenzaam

De vrijgezel baseert zijn keuzes op basis van eenvoudige argumenten – is het leuk of niet – en volgt dan zijn gevoel. Het is een luxe die hij zich permitteert. En soms, heel soms, is alleen inderdaad maar alleen. Dan blijkt het vrijgezellenbestaan een eenzaam beroep en is het gemis van een vaste gesprekspartner thuis voelbaar. Het is de tol die hij, alles afwegend, graag betaald.

Want spijt van zijn keuzes heeft hij niet. Niet toen hij de betrekkelijke zekerheid en veiligheid van het succesvolle bakkersbedrijf inruilde voor het troubadoursbestaan, niet toen hij door vader werd aangespoord om toch vooral in de transportsector aan te blijven. ,,Als beheerder van Cultuur Kwartier Sneek ben ik op mijn plek. Ik zit in de ondernemingsraad en dit werk is wat mij betreft een blijvertje.”

En straks, als de Friese Waterpoortstad in mei 2018 vele duizenden muzikanten en bezoekers verwacht, wat denkt Gijs dan te zullen doen? Een rol als drummer zit er, vanwege de gestelde leeftijdsgrens, niet in. ,,Maar reken maar dat ik mijn steentje bijdraag. Dit evenement, At the Watergate, is een enorme boost voor de stad en omgeving. Laten we er daarom met z’n allen voor zorgen dat het een succes wordt.”

Meer weten of meedoen? Neem dan een kijkje op www.2018.nl/nl/projecten.